ما كل جرح ٍ فالقلب له ونّه ..
بعض الجروح كبار و ما تبيني ..
نوّخت جرحي فالمعاليق كنّه ..
جاثوم يخنق فرحة ٍ تعتريني ..
الصمت كافر لا من طرا لأنّه ..
يكتم جروح ٍ عانها تكتويني ..
فن الجروح تفنن اليوم فنه ..
يرسم متاهاته ابريشة سنيني ..
وشهو الفرح كان الفرح ظنه ..
اني بشعوره انتسيه و ينتسيني ..
كنّيت جرحي داخل الصدر كنّه ..
ما كل كنّه تبيّن الشوق فيني ..
مشتاق و اثر الاشواق كما رنه ..
دقت جرس قلبي و فزيت : ويني ؟
حنّيت شوقي و انت شوقك و حنّه ..
و ارسم على كفوفه عينك و عيني ..
عرفت ان الغياب المووت و انّه
يقتل فرحنا و البلا في يديني ..
يا صاحبي قرّب حضورك و دنّه ..
و كثّر الجيات ما بينك و بيني ..
و ان ما حصل ودي بصوتك تغنّه ..
و نظّم لحون الهوى شمال و يميني ..
يا صاحبي ما كل جرح ٍ و له ونّه ..
جرح الغياب يموت مابيني و بيني ..
بقلمي ..،
مودتي ..،